” ชู เฟิง ข้าจะฆ่าเจ้า!!! “เมื่อ ‘ชูซุน’ หันมาเจอ ‘ชูเฟิง’ เหมือนกับชนวนระเบิดที่จุดไฟ ความโกรธเค้าปะทุออกมาทันที
เค้ากระจายแรงดันวิญญาณ!!!
ระดับ 5 ห้วงวิญญาณ เค้ากำหมัดแน่น เตรียมจะปลิดชีพ ‘ชูเฟิง’ในหมัดเดียว
” ใครกล้าแตะต้อง น้องชายข้า!!! “ก่อนที่ ‘ชูซุน’ จะเค้าไปจู่โจม เค้าได้ยินเสียงตะโกน อย่างเกรี้ยวกราด
เข้ามาในหูของเค้า พร้อมกับลมกระซากผ่านหน้าของเค้า ทำให้เค้าเกือบทรุดลงบนพื้น
” ชู กู่ยู่!!! “‘ชูซุน’ มองหาด้วยความตกใจ ชายรูปงามคนนั้น คือ พี่ชาย’ชูเฟิง’ ‘ชู กู่ยู่’
วินาทีนั้น ไฟแค้นของ’ชูซุน’จึงดับลง ‘ชูซุน’ไม่กล้าที่จะมีปัญหากับ ชู กู่ยู่
เพราะเขาเป็นที่ยอมรับของคนในกะตูลว่าเป็น # 1 ของคน รุ่นเยาว์ ดังนั้น มันก็ช่วยไม่ได้
” ชูซุน ข้าจะบอกเจ้าไว้ หากเจ้ากล้าเเตะต้องน้องชายข้า ข้าจะฆ่าเจ้า “‘ชู กู่ยู่’ จ้อง’ชูซุน’ และเตือน
หัวใจของ ‘ชูเฟิง’ตอนนั้นเต็มไปด้วยความสุข เหตุการณ์แบบนี้เหมือนกับตอนที่เค้าเป็นเด็ก
เมื่อเค้าถูกเด็กๆคนอื่นรังแก พี่ชายเค้าเป็นคนแรกที่เข้ามาปกป้องอยู่เสมอ ในสายตาเค้าพี่ชายเป็นคนน่านับถืออย่างมาก
” เอ๋ๆ ท่าทางเช่นนั้นมัน!!! ผ่านไปไม่กี่ปี ดูพวกเจ้าทั้งสอง จะผยองมากขึ้้นเลยนะ “ทันใดนั้นมมีแหลม แซกเข้ามา เมื่อเค้าหันหน้าไปมอง เห็นคนในตะกูลหลายคนเดินเข้ามา
แต่คนที่เดินนำหน้า เป็นหนุ่มชุดขาว ใบหน้าเคร้งครึม
เมื่อเค้า เห็นคนๆนั้น ‘ชูเฟิง’ และ ‘ชู กู่ยู่’ หน้าตาเปลี่ยนไปอย่างมาก ความโกรธ ปะทุ ขึ้นในจิตใจของพวกเขา
แม้ว่าเค้าจะไม่ได้กลับมาตะกูลหลายปี ‘ชูเฟิง’ จำลักษณะท่าทางเค้าได้ไม่ลืม
เขาเป็นคนที่ทำร้าย’ชูเฟิง’จนขยับตัวไม่ได้เป็นเดือน ทั้งยังทำร้ายพี่ชายเค้า
และเยาะเย้ยเค้าต่อหน้าผู้ คน ‘ชู หงเฟย’
” ชู หงเฟย!!! นึกว่าเจ้าจะไม่โผล่หัวออกมา ในที่สุดก็ได้เวลาที่จะใช้หนี้เก่าให้เจ้าแล้ว!!! “‘ชู กู่ยู่’ กล่าวด้วยความโกรธ เค้าจ้องหน้าอย่างไม่กระพริบตา
” อ้า อยู่โรงเรียน หลิงหยุน 2 – 3 ปี มันไม่ได้ทำให้เจ้าฉลาดขึ้นเลย เจ้ามันยังเป็นคนน่าสมเพชเหมือนเดิม เจ้าคิดว่าตัวเองเป็นที่ 1 อยู่งั้นหรอ เจ้าคิดจริงๆหรอว่าจะเอาชนะข้าได้ ? “‘ชู หงเฟย’ จ้อง ‘ชูกู่ยู่’ พร้อมกับสบประมาท
” เด๋วเจ้าก็ได้รู้ว่าข้าเป็น # 1 คน รุ่นเยาว์ของตะกูล หรือไม่ “เสียงของ’ชู กู่ยู่’ ฟังดูเยือกเย็น เสียงของเค้าดูเหมือนเก็บเอาความโกรธไว้ในใจ รอเวลาที่จะระเบิด
” ไม่เลวๆ แล้วเจ้าล่ะ ชูเฟิง พลังวิญญาณไปถึงไหน ข้าได้ยินว่าเจ้าอยู่ฝ่ายนอกตั้ง 5 ปีแนะ แถมยังเป็นโรงเรียนมังกรฟ้า # 2 นั้นอีก!!! ? “‘ชู หงเฟย’ พูดพร้อมมองมาที่ ‘ชูเฟิง’
” เจ้านี้มัน โง่จริงๆ อยู่สถานที่แบบนั้นตั้ง 5 ปี? แม้ว่าเจ้าจะไม่มีสายเลือด ตะกูล ชู แต่เจ้ายังคงใช้ แซ่ของ ตะกูล ชู เจ้าไม่รู้สึกว่าตัวเองน่าสมเพชที่ทำให้ตะกูลเราต้องขายหน้าบ้างเลยหรอ”หลังจากที่เค้าพูดเสร็จ ‘ชู หงเฟย’พาคนอื่นๆไปลงทะเบียนแข่งขัน
” ข้าอยากจะเตือน พวกเจ้าทั้งคู่ หวังว่าเราคงไม่ได้พบกันในการประลอง ไม่งั้นข้าจะตีเจ้าจนกว่าพวกเจ้าจะไม่กล้าคลานกลับมาเหมือนเมื่อ 7 ปีก่อน “
” และข้าจะบอกพวกเจ้าว่า ตำแหน่ง ผู้นำของตะกูล จะต้องตกเป็นพ่อของข้า ชู หนานชาน “
” เพราะเขาได้ลูกที่ดีเช่นข้า ชู หงเฟย!!! “
‘ชู กู่ยู่’ เดิมต้องการจะเถียงกลับไป แต่เขารู้สึกว่ามีใครกระตุกเสื้อคลุมของเค้าไว้
เมื่อเค้าหันกลับไปมอง ก็พบ ว่าเป็น ‘ชูเฟิง’
” ท่านพี่่ เราไม่ต้องพูดอะไรกับคนแบบนั้นให้เปลืองน้ำลาย เรารอจัดการให้มันไปกองกับพื้นในการประลอง น่าจะดีกว่า “‘ชูเฟิง’พูดอย่างใจเย็น
‘ชู กู่ยู่’ มองมาที่ ‘ชูเฟิง’ และได้แต่เหม่อลอย ความรู้สึกว่า’ชูเฟิง’เปลี่ยนไปปกคลุมในจิตใจของเขา
เขารู้สึกว่า น้องชายเขาช่างแตกต่างไม่เหมือนกับคนเก่า เหมือนกับคนที่เค้าไม่รู้จักกันมาก่อน
ดูเหมือนว่า’ชูเฟิง’จะเปลี่ยนไปเป็นคนละคน
หลังจากที่ ‘ชู หยวนบ้า’ พูดเปิดพิธีการประลอง คนรุ่นเยาว์ของตะกูลชู เตรียมตัวเข้าสู่การประลอง
เมื่อเริ่มการประลอง ‘ชูเฟิง’ กระโดดขึ้นไปบนเวที ในทันที ทันใดนั้นทุกคนพูดกันให้สนั่น
” นั้นมัน ชูเฟิงหนิ? ไม่ใช่ว่าเค้า ยังเป็นศิษย์ฝ่ายนอกของโรงเรียนมังกรฟ้า ? หลังจากติดฝ่ายนอก 5 ปี ในที่สุดเค้าก็เข้าฝ่ายในได้ในปีนี้”คนส่วนใหญ่ มาจากตะกูล และไม่ค่อยชอบขี้หน้า ‘ชูเฟิง’ เพราะเค้าทำให้ ตะกูลชู ตกต่ำ
” ต่อให้เค้าเข้าฝ่ายใน เค้าก็ยังเป็นแค่ ขยะอยู่ดี กล้าดียังไงถึงเอาตัวเองมาเข้าร่วมการแข่งขัน ? เค้าไม่รุ้จิงหรอว่า การแข่งขันต้องสู้กันรุนแรงขนาดไหน “
” ไม่ดีหรือไง? จะได้สั่งสอนมัน และ ทำให้ชูหยวนได้รู้ไปเลยว่า ลูกชายของเขา มันเป็นแค่ขยะ หรือ ไม่”
เพียงเพราะแค่ว่า ‘ชูหยวน’คอยออกหน้า
” ชูเฟิง นี้เจ้า!!! “ขณะที่ก้าวขึ้นไปบนเวทีการประลอง
‘ชูเฟิง’ ถึงกับเงียบเมื่อเค้าหันไปเห็น คนที่อยู่ใกล้ๆ มันคือศัตรูเก่า ‘ชูเซิน’
แต่เมื่อเทียบกับหน้าของ ‘ชูเฟิง’ หน้าของ ‘ชูเซิน’ ถึงกับบิดเบี้ยว มุมปากของเขากระตุก
ได้แต่สาปแช่งความโชคร้ายของตัวเอง เค้าต้องเจอกับ ‘ชูเฟิง’ ในรอบแรก
” ชู เซิน ถ้าจำไม่ผิด ข้าว่าเจ้านั้นเข้าสู่ระดับ 4 ห้วงวิญญาณ เมื่อ 2 วันก่อน ดูเหมือนว่า ชูเฟิงจะดวงซวยแล้วสินะ “สมาชิกคนในตะกูลไม่ทราบถึงเหตุการณ์ขณะที่อยู่โรงเรียน
พวกเขาเห็น ‘ชูเซิน’ กับ ‘ชูเฟิง’จะได้สู้กัน เขาแอบยินดีกันอย่างมาก
เพราะคิดว่า ‘ชูเซิน’ จะสั่งสอนให้ ‘ชูเฟิง’ ได้รู้สึก
เจ้า’ชูเซิน’ไม่ค่อยชอบ ขี้หน้า ‘ชูเฟิง’ มาตั้งแต่เด็กแล้วหนิ ข้าคิดว่าเค้าต้องไม่ยั้งมือแน่นอน
พวกเขาต่างคาดหวังที่จะได้เห็น ‘ชูเฟิง’ ถูกทุบตีอย่างทารุณ ทันใดนั้นก็มีเสียงตะโกน
” ข้ายอมแพ้ ! ! ! “แต่ก่อนที่ ‘ชูเซิน’ จะขึ้นบนเวที เค้ารีบยกมือขวา และตะโกนออกมาด้วยเสียงทั้งหมด
“ข้ายอมแพ้!!!”เสียงตะโกนด่ามาจากบริเวณใกล้เคียง นั้นคือพ่อของ ‘ชูเซิน’
” ชูเซิน เจ้าบ้าไปแล้วหรอ เจ้านั้นมันพูดเรื่องอะไร การต่อสู้ยังไม่ทันเริ่มเลย แต่มันดันยอมแพ้ ? “
สายตาจ้องของบิดาเขา ทำให้ น่าของ’ชูเซิน’ดูไม่ได้ ท้ายที่สุดได้แต่กัดฟันแล้วหันหลังกลับจากเวทีการประลอง
” อะไร. . . .นี้มันอะไรกันเนี่ย “เมื่อเห็นแบบนั้น ทุกคนต่างตกใจที่จะยอมรับ ? สิ่งที่เกิดขึ้นไม่ได้พบบ่อยๆ
ในการประลองของตะกูล แต่ที่สำคัญ คู่ ต่อสู้ของ ‘ชูเซิน’ เป็นแค่ ‘ชูเฟิง’ ?
มันเป็นไปได้ยังไง ? ‘ชูเซิน’มันโง่ไปแล้วหรอ หรือสมองของมันมีปัญหา ? นี้มันเกิดอะไรขึ้น ?
สมาชิกทุกคนในตะกูล ต่างพูดไม่ออก ไม่รู้ว่าทำไม ‘ชูเซิน’ถึงยอมแพ้ การกระทำของเขาทำให้ทุกคนต่างประหลาดใจไม่น้อย
แม้แต่ ‘ชู หยวนบ้า’ ก็ยัง งง กับการกระทำของ ‘ชูเซิน’ ได้แต่ขมวดคิ้ว บอกได้เลยว่าหน้าของเขากำลัง สับสน
” ชู เฟิงชนะการประลองในรอบนี้!!!แต่ไม่ว่ายังไง ‘ชูเฟิง’ ก็ได้รับชัยชนะ ถึงแม้จะไม่ค่อยเข้าใจ ‘ชูเฟิง’ก็เป็นคนแรกที่รับได้ชัยชนะในการประลอง
หลังจากจบรอบแรก ‘ชูเฟิง’ ยังคงยืนอยู่บนเวที ผู้แข่งขัน คนต่อไป คือ หน้า’ชูเฟิง’ตอนนั้นเต็มไปด้วยรอยยิ้ม
คนๆนั้นคือ ‘ชูเฉิง’พี่ของ’ชูเซิน’
ตอนนั้น หน้าของชูเฉิงซีด ปากเขียว เขาได้แต่บ่นในใจ
” ทำไมเราสองพี่น้องถึงซวยแบบนี้ ที่ต้องมาเจอกับเจ้าสัตว์ประหลาดตัวนี้!! “แม้ว่าเขาจะไม่อยากจะยอมรับ แต่พลังแตกต่างกันเกินไป
เค้าไม่ต้องการที่จะขายหน้าบนเวที และ ต้องเจ็บตัว หลังจากที่เค้าคิดไปคิดมาก็ได้ข้อสรุป
” ข้ายอมแพ้ ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! “